Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

20/12/15

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη...

     
              Αγαπημένε άγιε - Βασίλη,
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος σου γράφω το καθιερωμένο γράμμα , όπου σου ζητάω το δώρο που θέλω αυτά τα Χριστούγεννα. Είμαι σίγουρη οτι αξίζω και γω ένα δώρο καθώς φέτος ήμουν πολύ ήσυχη και δεν έλεγα (πολλά ) ψέμματα στους γονείς μου, έτρωγα παραπάνω απο το φαγητό που έβαζε η μητέρα μου στο πιάτο και τη  βοηθούσα με τις δουλειές του σπιτιού μου. Φέτος καλέ μου άγιε Βασίλη γνώρισα μέσα σ ένα  νοσοκομείο ένα παιδάκι να στέκει  μόνο του σε μία γωνία ενος δωματίου και να παίζει σ ένα άδειο κρεβάτι με ένα μπαλόνι απο γάντια μιας χρήσεως , το κρέβατι του ήταν άδειο κάνεις εκτος του ιατρικού προσωπικού δεν ενδιαφερόταν για την εξέλιξη της υγείας του, κάνεις δεν ήταν εκεί να το βάλει για ύπνο δινοντάς του ενα γλυκό φιλί στο μέτωπο. Καθόταν μόνο στο κρεβάτι του και κοιτούσε έξω απο το παράθυρο νοσταλγικά την λιακάδα που είχε....ξαφνικά η μητέρα ενός παιδιού απο το διπλάνο κρεβάτι του τράβηξε την προσοχή την  ώρα που πρότεινε  στον γιό της να τον πάει μια βολτα στην αυλή του νοσοκομείου.... η μητέρα βγήκε απο την πόρτα κρατόντας το γιο της απο το χέρι και το άλλο παιδάκι γύρισε ξανά το βλέμμα του στο παράθυρο.Έτσι πήρα την πρωτοβουλία να τον πλησιάσω και να του μιλήσω.Ήταν ένα πολύ όμορφο αγοράκι που έμοιαζε με πριγκιπα..έναν μοναχικό πριγκιπα. 'Εκατσα μάζι του για λίγη ώρα και παίξαμε , έδειχνε να διασκέδαζε και να περνούσε ωραία. Όταν ήρθε η τραπεζοκόμος τον βοήθησα να φάει και στο τέλος του διάβασα ενα παραμύθι για να κοιμηθεί...αλλά δεν κοιμόταν μέχρι που του υποσχέθηκα οτι θα περάσω και την επόμενη μέρα να παίξουμε,τότε ήταν που μου έδωσε ένα γλυκό φιλί και κοιμήθηκε. Την έπομενη μέρα είχε ξυνπήσει απο νωρίς το πρωϊ και με περίμενε.Παίζαμε παρέα αρκέτες ώρες στο τέλος μου έκανε μια σφιχτή αγκαλιά που έκανε την καρδιά μου να σπάσει σε χίλια κομμάτια που δεν μπορούσα να τον πάρω μαζί μου φεύγοντας. Όταν επέστρεψα στο γραφείο των νοσηλευτών άκουσα μια νοσηλεύτρια να αναφέρει οτι ο μικρός αυτόος πρίγκιπας σε λίγες μέρες θα πάρει εξιτήριο και θα μεταφερθεί σε κάποιο ίδρυμα διότι οι γονείς του τον εγκατέλειψαν.
   Σε παρακαλώ καλέ μου άγιε Βασίλη, κάνε να βρέθει μια οικογένεια και μια μεγάλη αγκαλιά για αυτόν τον πρίγκιπα και για κάθε εγκαταλελειμένο πρίγκιπα ή πριγκιπισσα σ αυτόν τον πλανήτη, κάνε να βρεθεί μια αγκάλια να τους σφίξει και να ενώσουν όλα τα ραγισμένα κομμάτια μέσα τους. Ένα ζεστό σπίτι να τα αγαπήσει και να τα μεγαλώσει με πολλήήήήήήήήήήή΄αγάπηηηη....

                                                                           Με εκτίμηση ,
                                                                        ένα αγγελάκι

15/12/15

Αναπολώντας

     Να που ξαφνικά ένα βράδυ που δεν σε παίρνει ο ύπνος και αρχίζεις και αναπολείς το παρελθόν συνειδητοποιείς ότι στα 16 σου χρόνια αποφάσισες μια χειμωνιάτικη μέρα του Νοεμβρη να φτιάξεις και συ ένα Blog για να εκφράσεις τις σκέψεις σου και γενικότερα να γράφεις ότι θες δημόσια, και εκεί λοιπόν λες για κάτσε να δούμε υπάρχει ακόμη αυτό το “αγγελάκι’’;;; Τελικά υπάρχειιιι και διαβάζεις τις αναρτήσεις και συγκινείσαι επειδή θυμήθηκες ένα κομμάτι του εαυτού σου το οποίο είχες ξεχάσει και έψαχνες κατά περιόδους να το βρεις, ένα κομμάτι που μετά από κάποια χρόνια σε κάνει να αναρωτιέσαι μήπως τελικά αυτό το κομμάτι είναι το πιο όμορφο που κρύβεις μέσα σου;; Δεν ξέρω τι είναι παρόλαυτα 2 χρόνια μετά την τελευταία σου δημοσίευση και στην ηλικία των 21 αποφασίζεις να συνεχίσεις να εκφράζεις τις σκέψεις σου και να γράφεις. Τώρα όσον αφορά αυτά που θα γράψω ,κάθε πότε θα γράφω και για πόσο καιρό είναι ΑΓΝΩΣΤΟ . Ελπίζω ομώς να περάσετε όμορφα διαβάζοντας αυτά όσο και αν κρατήσει.

                                                            Καλό βράδυ